İstanbul Medeniyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi bünyesinde düzenlenen Geçmişten Bugüne Türk Yazınında Kadının Temsili III Çalıştayı, 19 Ocak 2026 tarihinde İstanbul Medeniyet Üniversitesi Merkezi Derslik Binası Kırmızı Salon’da gerçekleştirildi. Saat 10.30’da başlayan ve 17.45’e kadar süren çalıştay, farklı disiplinlerden akademisyen ve araştırmacıları bir araya getirdi.
Düzenleme kurulunda Doç. Dr. Betül Özbay, Dr. Öğr. Üyesi Fatma Özkan Kurt ve Arş. Gör. Dr. Pınar Sel’in yer aldığı çalıştayda, tarih, edebiyat, dilbilim, felsefe, sanat tarihi ve sözlü kültür alanlarında yürütülen çalışmalar üzerinden Türk yazınında kadının temsili ele alındı. Sunumlarda Osmanlı arşiv belgeleri, mezar taşları, klasik felsefe ve ahlak metinleri, Türk dili, sözlü tarih, minyatür sanatı ve sözlü anlatı gelenekleri gibi geniş bir kaynak yelpazesine odaklanıldı.
Açılış konuşmalarıyla başlayan çalıştay, üç sözlü bildiri oturumu ile devam etti. İlk oturumda tarihsel belgeler ve Osmanlı arşiv kaynakları çerçevesinde kadın temsiline ilişkin bildiriler sunulurken, ikinci oturumda erken dönem Türk yazını, idari belgeler, sözlü kültür ve emek tarihi bağlamında kadınların görünürlüğü tartışıldı. Üçüncü oturumda ise felsefe tarihi, klasik metinler ve dilbilimsel yaklaşımlar üzerinden kadın temsiline dair değerlendirmeler yapıldı. Çalıştayda sözlü bildiri sunumları Dr. İclal Bağcı, Arş. Gör. Zeynep Büşra Demirörs, Anıl Göç, Prof. Dr. Yayla Gül Ceran Karataş, Mine Karataş, Dr. Öğr. Üyesi Kübra Malta, Doç. Dr. Betül Özbay, Dr. Öğr. Üyesi Fatma Özkan Kurt, Nurefşan Taş ve Arş. Gör. Dr. Pınar Sel tarafından yapıldı. Gün sonunda düzenlenen poster oturumunda ise Dr. Öğr. Üyesi Oya Atila ve Dr. Öğr. Üyesi Nuran Öztürk çalışmalarını katılımcılarla paylaştı.
Geçmişten Bugüne Türk Yazınında Kadının Temsili başlıklı etkinlik dizisinin üçüncüsü olan bu çalıştay, daha önce 13 Şubat 2021 tarihinde çevrim içi çalıştay ve 8–10 Mart 2023 tarihlerinde sempozyum formatında düzenlenen etkinliklerin akademik birikimini yüz yüze bir ortamda sürdürmeyi amaçladı. Farklı dönem ve kaynak türlerinden hareketle geliştirilen eleştirel ve karşılaştırmalı yaklaşımlar, disiplinler arası etkileşimi güçlendirirken genç araştırmacılar ile deneyimli akademisyenler arasında verimli bir akademik diyalog ortamı oluşturdu.
